دایره مینا

منتخب آثار دکتر حمید رضا ابراهیم زاده

دایره مینا

منتخب آثار دکتر حمید رضا ابراهیم زاده

دایره مینا

منتخب مقالات. اشعار و آثار پژوهشی. فرهنگی. اجتماعی حمیدرضا ابراهیم زاده

آخرین مطالب

۲۱ مطلب در شهریور ۱۳۹۷ ثبت شده است

یا عباس!

شنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۰۵ ق.ظ


نتیجه تصویری برای قمربنی هاشم



ای قمر

ماه

تورا می گویم

من

زمهر تو

امان

می جویم...


حمیدرضا ابراهیم زاده   6  آبان1393

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

روضه ی شبنم

پنجشنبه, ۲۹ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۳۱ ق.ظ

مهتاب امشب آید  بسراغ من وتو  

که بگوید

 شب نمناک دلش روضه ی شبنم دارد

 وسیه کرده به تن شب هجرانی باغ

 جامه ی جیغ عزا دردل  داغ

 فصل دلتنگی یک باغ زداغ انجیر

فصل دل باختن وجنگ میان تدبیر

 ترکیده دل میوه ی انجیر

 ز داغ مامش

وپریشان شده سلسله ی   بید

 زحال بابش

باغ بیچاره ی  محزون به دلش تعزیه  برپا شده است

دسته ی  نوحه ومرثیه از ماه خزان آمده است

وقت پاییز

  که انجیر دلش   تنگ  محبت بشود

سرخودرا قمه خواهد زد وگفت:

 فصل باران  من است

غم یاران من است

وانار

از حسرت  این داغ خون بارد

 وسینه کند چاک  

و سراید که مرا

عزم نبرد است با سلسله ی دندان دهور

  بید مجنون  دراین سوگ بزرگ

 زنجیر زنان مرثیه خوان

باد صبا را گوید :

 مویه کن و سوز بکش. مشک بده اشک بده  ابر بده دم بده  .

مرحمتی، دست نوازش  بکشان دیده ی یاران  وبباران باران.....

باز این همهمه بی دوست سرآید دوران؟

بازاین شورش عظما ست برای انسان؟

یادهراف لک من خلیلی  

کم لک بالاشراق والاصیلی

آفتابا نظری کن که عیار شدم

من بخال لبت ای دوست گرفتار شدم

تب تدبیر تو و زلف پریشان چه کنم؟

کشته ی غمزه چشم تو به دیدار شدم


حمیدرضاابراهیم زاده

13شهریور1394       




تمامی حقوق مربوط به این اثر درانحصار شاعر محفوظ است

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

مشکهایت کو؟

چهارشنبه, ۲۸ شهریور ۱۳۹۷، ۰۷:۵۵ ق.ظ

 

مشکهایم کو؟          

                                          

                                          

 

   مشکهایم کو؟

چه کسی بود  صدا زد  عباس؟   

آشنا بود صدا

مثل نوای غزل مهر پدر

رهبرم تشنه لب است

و

زینب وسجاد  و همه اهل خیام

شب عاشور به  شیدایی یک مرثیه ازپیشانی آل کسا می گذرد

ونوای لبیک

ازحاشیه ی شط فرات جان مرا می توفد

ازپس رایحه  ی بادصبا

بوی هجرت می آید

دین من پراز آواز بقاست

و

کالبدم جام بلا

 

صبح خواهد شد

و

 این مشک پرآب

آسمان سرخ خواهد شد...

باید امشب بروم...

من که ازناب ترین حنجره بامردم این ناحیه صحبت کردم

حرفی ازجنس امان نشنیدم

هیچ چشمی به  تمنای  آب وفغان  اطفال خیام خیره نشد.

کسی ازدیدن اصغرمعصوم حسین

دل او چیره نشد

ابری ازدیده ی هیچ کسی تیره نشد

من به اندازه ی یک ابر دلم می گیرد

وقتی از پشت سر قافله دیدم شط را.

وقتی از پنجره ی دهر می نگرم

شوق آن قاسم نوبالغ را...

پای این تف بلا  سرو خرامان حسن  می خواند

رجزخانه برانداز زمان

کلماتی می گفت که درآن

بذرغیرت   به عیان و به نهان می جوشید

جملاتی می گفت

جملاتی جانسوز....

من درآن روز اسف

جنگجویی دیدم آن چنان

غرق بصیرت در ولایت بینی

کآسمان تاب نداشت  ...

صبح امروز

امامم طلبید وفرمود:چند تشویش توراست؟!

باید امشب بروم.

باید امشب مشکم را

که به اندازه ی سیرابی اطفال بلا جا دارد

بردارم

وبه سویش بروم

که درآن واقعه ی سرخ پیداست.

رو به آن وسعت  سبز پراز واژه که همواره مرا می خواند...

رهبرم باز ندا داد عباس!!

مشک هایت کو؟؟؟!

 

السلام علیک یا قمر بنی هاشم

یاکاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کربی بحق اخیک الحسین.

 

حمیدرضا ابراهیم زاده   .  بابلسر

سوم دی ماه هزار وسیصد وهشتاد وهشت خورشیدی

 

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

روضه ی بی پناهان

يكشنبه, ۲۵ شهریور ۱۳۹۷، ۰۸:۰۶ ق.ظ

کاش ساحره ای می آمد  و زمانه و وجودم را جادو می کرد.

ومرا ازاین کابوس وحشتناک و ازاین کویر دهشتناک می ربود.

 درکالبدم می دمید وپرنده ام می کرد ویااز اسارت  زندان عسرت شکم  ماهی فرد خارجم می کرد .

ویااز توفان سهمناک واژه های غریبی ونا آرامی  دریای هجوم  نجاتم می داد

واگر به کرامت انسانی ام چشم می داشت مرا ازصعوبات درد وترس رهایم می کرد

که حضرت دوست  فرمود  الاان اولیا الله لا خوف علیهم ولا هم یحزنون.

نمی دانم که مرا دوست خود می پندارد یا نه؟

اما اگر دوستی ام را بپذیرد بی شرط وشک   پناهم می دهد.

قصه که به اینجای غصه ها رسید

دلم می خواهد برفراز منبر فلک روضه بخوانم :

روضه ی حضرت دلم.

روضه حضرت چشمهای نگران.

 روضه ی اندوه

روضه ی غربت وتنهایی .

روضه ی بی وفایانی  که مسلم روحم را درکوفه ی تنم به بند کشیدند.

روضه ی حسین جانم که در زیرضربات ممتد ومتمادی نیزه ها و شمشیرهای قساوت حقارت وسم اسبان  رام نشده ی نامهربانی لگد کوب میشود .

روضه ی اشکهایی که درمشک قمر محبوس می ماند تا ابد..

می شود روضه ی زینب عقل و رقیه ی احساساتم را خواند.

روضه ی دستهای کوچک .

 روضه ی طفل درونی که همه چیزش را برباد داده اند.

گویا دیگر از قماراین زمانه  هیچ بازگشتی مرا نیست واین طف جانسوز جسم جانم را دربوریای  کهنه ی غربت وناگواری می پذیرد

که گفت:

وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون.

الالعنت الله علی القوم الظالمین

پروردگارا به پاس احترام نام بزرگواران اصحاب کسا مارا درپناه خود حفظ ویاری فرما.

 

پروردگارا ای آن که ارباب همه ی پناه دهندگانی ویاور همه ی بی پناهان...

 

پناهی جز تو ندارم.مرا درپناه خویش قرار بده

 

حمیدرضاابراهیم زاده

7/7/1395

تمامی حقوق مربوط به این اثر درانحصار مولف محفوظ می باشد

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

درسی که یزید به آدم آموخت

جمعه, ۲۳ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۰۴ ق.ظ

 

یَا أَیُّهَا الْعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ

 وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْکَیْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَیْنَا إِنَّ اللَّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقِینَ

 

نتیجه تصویری برای درسی که حسین به انسانها آموخت هاشمی نژاد

 

 

درسی که یزید به آدم آموخت

این بودکه هرگز

درسودای باطل خویش آفتاب  آزادی وحق را نتوان خاموش کرد

یزیدبه  آدمیان این درس را آموخت که

تکیه برجای بزرگان نتوان زد به گزاف

 

 

 و یزید که ادب طلب وتمنا  نمی دانست 

 حسین را به مصالحه ی با باطل خود فرا خواندواورااز طغیان علیه خود برحذر داشت

یزید به آیندگان آموخت

که راه گریز از یزید ماندن ؛سوارشدن بر کشتی نجات حسین  است

یزید  ازحسین اسطوره ی آزادی وآزادگی به جهانیان معاصر وآیندگان نشان داد

ومردم را سالهای متمادی برسفره ی درسهای حسین نشاند

 

**************

 

یـزیـد بن معاویه نامه‌اى به همراه اشعارى براى عبداللّه بن عباس یا طبق نقلى، براى عمرو بـن سـعـیـد، حـاکـم مکه فرستاد تا آن را در مراسم حج بخواند، یزید چون از روحیه مردم مدینه و روحـیـه سـلحشورى سیدالشهدا علیه السلام مطلع بود و مى‌دانست که آنان زیر بار حکومت غاصبانه یزید نـمـى‌روند،  تصمیم گرفت از باب مصالحه و نرمش،از وقوع جنگ جلوگیری کند، زیرا مى‌دانست جنگ و کـشـتـه شـدن حـسین بن على علیه السلام براى او گران تمام مى‌شود،

مردم مدینه وقتى اشعار یزید را دیـدند، آن را خدمت امام حسین علیه السلام فرستادند، رهبر آزادگان جهان با یک نظر به فراست دانست کـه ایـن اشـعـار را یزید فرستاده، لذا در پاسخ او به یک آیه از قرآن کریم بسنده کردند که خطاب به پیامبر صلی الله علیه و آله مى‌فرماید:

 

بـسـم اللّه الـرحمن الرحیم

"فان کذبوک فقل لی عملی و لکم عملکم انتم بریئون مما اعمل و انا بری مما تعملون./ والسلام"

؛ اگـر کـفـار تـو را تـکـذیب کردند، بگو من مسؤول اعمال خودم هستم و شما هم مسؤول اعمال خودتان، شما از اعمال من بیزار هستید و من هم از آنچه شما انجام مى‌دهید بیزار هستم.

اینک چند نمونه از اشعار یزید:

 

یا قومنا لا تشبوا الحرب اذ سکنت                     تمسکوا بحبال الخیر واعتصموا

قد غرت الحرب من قد کان قبلکم                      مـن القـرون و قـد بادت به الامـم

فانصفوا قومکم لا تهلکوا بذخا                          فرب ذى بذخ زلت به القدم (1)

 

"آتش جنگ را که خاموش است شعله‌ور نسازید،

و به راه خیر چنگ بزنید. جنگ، اقوام گذشته را مغرور کرد و جمیعت‌هائى را نابود ساخت.

در حـق خـویـشـان خـود، نـیـکـى کنید و کبر و بزرگى را کنار بگذارید که چه بسا افراد متکبر قدم‌هایشان لغزید."

 

تحلیل پاسخ امام علیه السلام

سیدالشهدا علیه السلام با تمسک به آیه شریفه سوره یونس، اعلان برائت از کفار و مشرکین و منافقین و همه دشـمـنـان اسلام مى‌نماید که اصولا هیچ راه مصالحه و سازش با آنها وجود ندارد و در واقع این آیه اجـمالى است از آنچه در سوره کافرون آمده که شش نفر از کفار به رسول خدا صلی الله علیه و آله پیشنهاد کردند کـه:

"یک سال تو خدایان ما را عبادت کن، یک سال هم ما خداى تو را پرستش مى‌کنیم، در نتیجه اگـر مـسـلـک ما بهتر بود، تو ضرر نکرده‌اى، و اگر دین تو بهتر بود، ما ضرر نکرده‌ایم و شریک در کیش تو شدیم." (2)

اما در این حال سوره کافرون نازل شد و پاسخ محکمى به همه این پیشنهادات داد، زیرا قرآن کریم هـرگـونـه هـمکارى و مساعدت و مودت و دوستى و مطاوعه و سازش با کفار و مشرکین و دشمنان اسلام را ممنوع کرده است. خـداونـد مـتعال می‌فرماید:

"یا ایهاالذین امنوا لاتتخذوا عدوی و عدوکم اولیا تلقون الیهم بالمودة و قد کفروا بما جاکم من الحق"(3)

اى مؤمنین! دشمنان من و خودتان را، دوست نگیرد، شما نسبت به آنها اظهار محبت مى‌کنید در حالی که به آنچه از حق براى شما آمده کافر شده‌اند.

مفسرین چنین نقل کرده‌اند که شان نزول آیه در مورد حاطب بن ابى بلتعه است.

 

پی‌نوشت‌ها:

1- مقتل خوارزمى، ج1 / ص 218/ تاریخ ابن عساکر، ص 203 ناسخ ، ج2، ص 28.

2- مجمع البیان 10/552 / تفسیر فخر رازى 32/144.

3- ممتحنه / 1.

 

 

* تمامی حقوق مربوط به این اثردر انحصارمولف محفوظ می باشد
  • حمیدرضا ابراهیم زاده

دررثای واژه ها

پنجشنبه, ۲۲ شهریور ۱۳۹۷، ۰۸:۰۰ ق.ظ


در طبل واژه هام  عزا به پا شده است

درنبض بیت هام غوغا  به پا شده است

درصور دمیده شد  آهنگ رثای کبریا

درواژه واژه های قلم رثا به پاشده است

این نوحه ومرثیه ازکجای دلم دسته آمده؟

در دسته ی سوگوارواژگان نوا به پاشده است

درنینوای قافیه ها جنگ اولاد واژه هاست

اجساد واژه های سرخ راخدا  به پاشده است

درسورنای دلم شیونی الیم مویه می کند

 دل مویه ازنهاد حضرت زهرا به پا شده است

دستی نهان علم قلمم را  به دسته می برد

او نوحه خوان  شده ودسته ها به پاشده است

درهر دمی که دم نوحه می رسد به باد

دربند بند نوحه اش  نفس صبا به پا شده است




 

حمیدرضا ابراهیم زاده

12مهر1394



.تمامی حقوق مربوط به این اثردر انحصارمولف محفوظ می باشد*


  • حمیدرضا ابراهیم زاده

عزا برای عزای حسین

چهارشنبه, ۲۱ شهریور ۱۳۹۷، ۰۷:۱۳ ب.ظ


  ان الحسین المصباح الهدی و السفینه النجاﮤ

 ام حسبت ان اصحاب الکهف و الرقیم کانوا من ءایاتنا عجبا

  

تقدیم به پدرم که بصیرت در دین ، اخلاص در عمل

و محبت در رفتار شیوه اش بود و از او جز نام نکو

برای مردم هیچ نمانده  خدایش شاد کند.

 

 

برخی از آسیب های عزاداری حضرت اباعبدالله

 1-  غلو در بیان مقام امام حسین (ع)‌ و اصحاب و یاران و شخصیت های حاضر در کربلا

2-   غلو و افراط در بیان وجه عاطفی رفتارهای امام و یارانش در حادثه کربلا

3-   غلو و دروغ پردازی در نحوه شکل پذیری حادثه

4-   اصرار بر عاطفی کردن فاجعه و غلو در مراثی ( حماسی – احساسی )

5-   باز آفرینی وهم آلود و داستان سازی روز واقعه 

6-   انکار وقایع عصر و تهی کردن حقایق ماجرا.

7-   قشریگرائی و پرداختن به حواشی حادثه

8-   دروغ پردازی و فرافکنی حقیقت های قیام عاشورا برای حزن انگیزتر کردن حادثه

9-   از بین بردن حقیقت ماجرا و تهی کردن مغز و عصاره حقیقت حماسه عاشورا

10-  شیوع ناباوری از حقیقت های حادثه بخاطر افراط و غلو های بیان شده برای آیندگان

11-  بی سامانی اشعار و مراثی

12- عدم نظارت صحیح بر هیأت‌های مذهبی

13-  انتقال مفاهیم قشری به مخاطبین در هیأت‌ها و سوگواره‌سازی محض

14-  تحمیل و به هنجار در آوردن زنجیر زنی ، برپایی نمایش های پر طمطراق و جذاب روش‌های ؛ زنجیر زنی – انواع سینه زنی‌های غیر مرسوم – قمه زنی – تنبک و طبل و شیپور و نقاره‌های فاقد غنای موسیقائی عاشورا – مراسم‌هایی مثل قالیشویان – علم بندی – نذر درختان و بوته‌هایی که صمغ سرخ و ... دارند- مراسم شبیه‌خوانی که متأسفانه از حالت عادی به نوعی نمایش دراماتیک و غیر واقعی با مضامین مستهجن و مبتذل – التقاط نوعی آموزه مسیحی در به صلیب کشیدن مسیح(ع) برای فدا شدن و...

 

به بسم الله الرحمن الرحیم است       دلی با دل صمیم است و رحیم است

 


  

در عزت اسلامی و احیای تفکر ناب محمدی (ص)، مطرح ترین و نام آورترین نام برای پاسداری از اسلام امام حسین(ع) است. کسیکه در خردسالی‌اش از آغوش گرم جدش پیامبر اکرم (ص) به نوجوانی رسید و صاحب حدیث زیبایی از آن نبی مکرم اسلام شد برایش حدیث زیبای «سرور جوانان اهل بهشت»1 وجود دارد کسیکه پیامبر او را « چراغ هدایت و کشتی نجات» گفته است2 او در همان آغوش اسلام را فهمید و حقیقت بعثت را دریافت. پسر علی (ع) و فاطمه شدن برایش هزینه زیادی برداشت تا جاییکه باز هم از پیامبر نقل شده است که « خداوند حسین(ع) را کشته می طلبد »3. به هر حال حسین صاحب احادیثی برجسته و بسیار است ، زیرا می‌خواهد پاسدار ارزش‌های الهی باشد. او پدر و مادرش را در راه اعتلای اسلام از دست داد و پس از واقعه شهادت پدرش مسئولیت برادر بر دوش امام حسن (ع) سپرده شد و حسین(ع)‌خود را آماده مرحله دیگری از زندگی نمود. طولی نکشید که بردباری برادر چه با خنجر جفا و چه با زهر اعدا تنها میراثی بود که به او سپرده شد.

درآن روزگار یزید و معاویه فرعون عصر خویش بودند و حسین (ع)‌موسی، بالطبع قارونیان و هامانیان بسیاری نیز در این گذار می‌زیسته‌اند که رسالت حسین (ع)‌را پیرا نبوده و با آن به سختی مخالف بودند.

بنابراین پس از رحلت جسمانی پیامبر اسلام امام عصر باید پاسدار حقیقی شریعت و سنت محمدی(ص) باشد و بالطّبع ساختار حکومت فرعونی یزید و معاویه جز مبارزه با این حرکت نخواهد بود و ابراز آن نیز « زور و زر و تزویر است.

حکومتی که با زور و پول پرستی و ریاکاری در مقابل با رسالت حسین(ع) و همه امامان ماقبل و مابعدش تشکیل شده بود قطعاً پاسداری امام را در همه جوانب می طلبد ،عصاره وظیفه امام همین پاسداشت مقام اسلام است ولو به قیمت جان و مال خود و خانواده و دودمانش باشد.

یزیدی که از چند نسل گذشته دارای انحطاط اخلاقی است بالطائف الحیل معاویه و دستیارانش اکنون امیر المؤمنان است او به نظر کوردلان خلیفه بر حق پیامبر است و مخالفت با ولایت وی بی شک مخالفت با پیامبر است.

او می‌خواهد پس از هر مقطع و امری اسلام را ریشه کن کند و حکومت ملوک الطرایغی و شاهنشاهی را که اجداد پلیدش خواب آن را در سر می‌پروراندن تشکیل دهد. یزید عنصری بی‌فکر و هوس باز بود پس آن چه در جنته‌اش برای تزویر داشت نیز حقیر بود . بنابراین یاران پدر فقط یک چیز را در توبره داشتند آن هم زنجیر و غل انحرافات و تحریف است که به زمان بندی خاص خود محتاج است و اکنون گذشت قریب به 50 سال از رحلت پیامبر(ص) این مشکل را حل کرده بود. 

شریح قاضی از پس مانده‌های نهضت پلید معاویه در حکم خود می‌نویسد: «حسین کشته شد با شمشیر جدش زیرا از دین خارج شد »4 طبیعی است مردمی که نمی‌توانند شخصیت پیامبر و آل او را از سایر تشخیص دهند و سره را از ناسره باز شناسد ، با وجود اختناق و خفقانی که در حوزه فهم دینی و اسلام از سال‌های پیش وارد شده و نمی دانند حرام و حلال چیست ، هرگز در مقابل دنیای زر و تزویر کوتاهی نخواهند کرد. زیرا دنیا پرستی برای مردمان آن عصر برایشان از خداپرستی مهم تر بوده بدلیل همان زنجیره انحرافات.5

یزید در زمان حیات پدرش ، برای لاشه سگ مسابقه ای خود کفن تهیه نمود و مراسم بزرگداشت و ترحیم و عزاداری در مساجد شام برگزار نمود.6 یزیدی نیست که بتوان از راه گفتمان وارد سخن شد. او گامهایش را برای اضمحلال کامل اسلام ثابت کرده است. این امام حسین(ع) است که وظیفه پاسداری از حرّیت و مقام بالای انسانیت که خواسته اسلام است را دارد و میراث جدش را برای ابقاء انسانیت باید احیا کند تا اثری از اسلام جز انحرافات نمانده ، در وصیت نامه جاودانه‌اش به محمد حنفیه و در خطبه‌های پایانی عمرش می‌فرماید: «من برای کشور گشایی و حکومت بر مردم و فساد بر نخواستم ، بلکه برای اصلاح طلبی در امّت جدّم بر خواستم و آن هم با ابراز امر به معروف و نهی از منکر.»7

حسین(ع)‌ نمی‌تواند با یزید بیعت کند و با او در این مسیر هلاکت بار همگام شود. و نه می تواند خاموش به این موج خیانت بار و باطل نظاره گر باشد ، بالطبع به همان راه حقیقی که از سال های پیش به او وعده داده شده ادامه می‌دهد ...

حسین(ع)‌نه در راه به کسی پناهنده شد و نه به نصیحت جاهلانه دوستان نادان فریفته شد او همه غائله‌های ساختگی را با بصیرتش می‌دید و آن گاه به همان هجده هزار بیعت نامه مردم کوفه دلخوش داشت که لا اقل وظیفه اش را انجام داده است. امام مرگ را در مسیر حق افتخار می‌داند و از لذت این نوع مردن به یاران همراه سخن می‌گوید:

« الا ترون الاالحق لا یعمل به و الی الباطل لا یتنای عنه لیرغب المؤمن فی لقاء ربه محقا ، فانی لا اری الموت الا السعاده و الحیاه مع الظالمین الا ترابا»8 در این مسیر امام هزینه دیگری نیز برای پاسداری از رسالتش می‌پردازد که بسیار گرانبار است ، امام مهجه قلب خود را تقدیم می‌کند خون جگرش ، جان شیرین خود و دودمانش را هزینه می‌کند تا آزادی و آزادگی بماند تا هستی اسلام پایدار باشد. برای مؤمن مرگ زندگی حقیقی و جاودانه است و پایداری برای احقاق حقیقت و به اندازه کوتاهی برایش باعث افتخار و عزت است تا از باطل دور بماند.

امام حسین هستی خود را با نوزاد و نوجوان و جوان و پیرانش به مسلخ می‌برد تا انسانیت بداند که امام یعنی؛ گذشت و ایثار و پایداری ؛ یعنی دین خود را یاری دادن یعنی فقط خدا را بزرگ دانستن با هر قیمت و هزینه ای.9

امام خاستگاهش اصلاحات اسلامی بود و در لحظات پایانی عمر با برکتش تلاش نمود تا نماز ظهر در آن حادثه وهم انگیز و سخت اقامه گردد ، به نظر می رسد با این عمل امام آخرین گفتمان را هم بکار گرفت تا لااقل اتمام حجتی برای حضار و معاصرین و ما آیندگان باشد و هم این که ما امروزی ها اسلام را به سلامت زیارت کنیم .

امروزه نیز حیات امام با نشاط بیشتری در تداوم است ، نشاطی که با خون بهای شریفترین انسان روزگارش بدست آمده است . محرم بسیاری از فضایل و مناقب امام و دلیری قیام جاویدان و حزن انگیز سید الشهدا را بخاطر دارد. محرم دودمانش را می شناسد و سخت بخود می پیچد از این که قیام و حماسه و ثمره حیات ثارالله هم در نهایت قساوت و ناجوانمردی دوستداران نادان و دشمنان و یزیدیان مزوّر روزگار کمرنگ و رو به تهدید اضمحلال است. اگر روند امام شناسی و انگیزه فهمی امام از یاد شیعیانش کمرنگ تر شود خدا می‌داند که جز امام عصر هیچ یاوری برای دین خدا نمی‌ماند.

زنده نگه داشتن حیات عاشورا باعث شد تا عمر اسلام تا به امروز پایدار بماند در حقیقت پاسداشت یاد و خاطره عاشورائیان حرمت نگه داشتن به خود دین خداست. اسلام محمدی الحدوث و حسینی البقاست .10

امام شهدا در آن روزگار عطف وظیفه تاریخی همه انسان ها و مسئولیت وی‍ژه‌اش اسلام را از خطر جدی فروپاشی و انحطاط بقیمت از دست دادن  جان خود و خاندان و یارانش نجات داد ، به همان علت به خواسته مستقیم ذات اقدس ربوبی او امر به معروف و نهی از منکر را همچون سایر فروعات دینی‌، در حق نگه داری از اسلام توجه کرد بالطبع تحریفات  و انحرافاتی که در نگرش دینی و فهم مردم وارد شده بود ، باب امام کشی همچون پیامبر کشی در بنی اسرائیل باز شده بود او هیچ راهی جز نثار مهجه قلبش رواندید خاموشی و خمودگی و ظاهر پرستی از امام بدور بود و امام راهی جز هجرت و جهاد نداشت ، در مرحله اول حرکتش انسانیت را بداوری طلبید ، انسانیتی که خود اسلامیت را به همراه داشت و اسلامیت ظاهری که در حال فراموشی بود.

اما دریغ از فهم درست آن نامردمان که او را جاه طلب ، سیاست باز و آشوب گر می دانستند آنان ولایت را با یزید زمان می‌دانستند که با تزویر و زر و زور همه انسانیتشان را مسخ کرده بود.

امام همان چراغی بود که می‌بایست این فضای سیاه و تاریک را شفاف و روشن کند ، باز هم دریغ از شعور دینی که بر شور و شعارش رنگ باخته بود ، آن همه شعار های پر طمطراق و متعصبانه ای که آن ها برای نجات دین به رهبری یزید داشتند ، چون تازیانه غفلت بر جان خود کوفتند و تازیانه بی مبالاتی و تعصبشان را به قهر برجان گوهر اسلام کوبیدند و آن محشر کبری را برپا کردند و رو سیاه ماندند تا تاریخ ذغال هم به پایش نرسد امام با شعار آزادگی از بند اسارت قیودات و انحرافات قیام خود را آغاز کرد و با شور جوانانش به این شعار جامه عمل پوشانید ، قیام عملی پس از هجرت و جلای وطن و تن 

او پرده از حربه مثل یزیدی برداشت و بر حقیقت مثل خودش گفت.

او از یزیدیان همیشه و حسینیان همیشه سخن گفت ، درسی که حسین (ع) به انسان ها آموخت بزرگترین درسی است که در تاریخ آدمیّت به او داده شده است . امام هرگز با شعار ها تکلیفش را ادا نکرد و هرگز از کرامت ما فوق بشری اش ادای دین نکرد ، هرگز باب مصلحت طلبی و محافظه کاری را برای سلامتی جان خود نگشود  بلکه با ندای اصلاح طلبی به فریاد آدمیت لبیک گفت: زیرا او امام کائنات و دوران خویش است او امام یزید هم هست امام خودش هم هست ، او نماینده تام الاختیار خدا در دنیای معاصر است ، بنابر این ذهن بسته ی فریب خوردگان این فراموش خانه مجال هیچ شیوه ای دیگر را برای احیای اسلام نمی داد و بس،

هر آنچه بود امام با72 نفر از بهترین انسان های زمانش به شهادت رسید و دودمانش به اسارت و یغما رفت و عاشورای سال 61 هجری غروب شد ...

اما امام به شهادت نرسید که ما آیندگان فقط بر سر و سینه هایمان بکوبیم و سفر های نذری بچینیم و تناول کنیم و سیاه پوش بر یزید لعنت بفرستیم و بس ...

هرگز با سیاه پوشیدن و پلو خوری و قمه زنی و زنجیر کوفتن به ندایش لبیک نگفتیم. هنگامی حسینی هستیم که پایبند به اعتقادات و شریعت و خواسته های سید الشهدا باشیم.

خوردن و دم کردن و ماتم نمادین ، هرگز نهضت حسینی را جاودانه نمی کند و هیچ یزیدی را نمی‌لرزاند.

نهضت حسینی با اقامه نماز و فروعات دینی با بصیرت دینی با اخلاص در عمل و محبت در رفتار زنده می‌ماند نه چیز دگری.

 اسلام‌های پاره وقت و نمادین و مسلمانی اسمی هرگز ارزش خواسته‌های آن حضرت نبوده و نیست در حقیقت این گونه نگرش‌ها کمر شکن‌تر از شمشیر کشی‌های یزیدیان است ، غدّه‌های سرطانی بدنه اسلام رخنه کرده و به نام تشیع فعالیّت می‌کنند و به مراتب جانکاه تر از حرکات خارجی دشمنان است.

زیرا مثل یزید همیشه با مثل حسین(ع) می رزمد زیرا مثل یزید همواره با اسلام های ساختگی و نمادین و عجیب و غریب زیرا با نام عزاداری برای امام حسین (ع) بر علیه سیره و اهداف امام حسین(ع) می جنگد و نادانی و جهالت کورکورانه و بی خردانه اشک می ریزندو بر سر و سینه می کوبند و تاریخ جدیدی برای عاشورا جعل می کنند و قمه می زنند و هَیَآت موهن برپا می کنند11 و ادعای شفا با سفره مرسوم به محرم و عاشورا در سر می پرورانند و دریغ از ذره ای محبت به امام و اهداف امام.

سید الشهدا شهید در راه مبارزه با بردگی و جدائی از انحرافات و تحریفات و تعلقات بصری و مادی و تملقات است.دمیت لبیک

امام حسین (ع) امام حقیقت ها و چراغ هدایت در مسیر دشوار معرفت است12. امام هرگز به دلسوزی کورکورانه و قلاده بر گردن کردن و او را خدا خواندن و ... راضی نیست. آنروز هم محافظه کاران و شب کوران بارها و بارها این حقیقت را نادیده گرفته بودند . «یریدون لیطفئوا نورالله فأفواههم والله متم نوره ... »13

 عزا برای سید الشهدا تکلیف ما ، اگرچه این مراسم عزاداری برای سید الشهدا است که اسلام را سر و پا نگه داشته است منتهی عزاداری به معنای واقعی اش ، میراث داری نهضت حسین (ع) و پاسداشت انگیزه و اهداف حسین (ع) و تحول و حسینی شدن و حسینی‌وار زیستن. عزاداری برای سید الشهدا باید آمادگی برای دفاع از حرّیت و رفاه و امنیت انسان ها ترجمه شود مه عزاداری نمادین و بر سر و سینه زنجیر کوفتن و قمه زدن و بدون تاریخ سازی کردن و اشک تمساح ریختن و خبری از اصلاح نفس خویش نکردن . این اخلاق بی‌شک باب همان حسین کشی را مفتوحه داشتن است و خود را به حماقت واداشتن است.

 امام حسین(ع)‌می خواهد به یارانش رسم آدم ماندن و آدم شدن را بیاموزد و چراغ راه همه انسان ها باشد و آدمیت را احیا کند اما ظاهر پرستی و قشری گری وجود همواره راه را برای هدایت آنان می‌بندد.

ما هنگامی به ندای هل من ناصر ینصرنی ثارالله لبیک گفته‌ایم که خود را از قشریگری وجود برهانیم14 و به اعتقادات حسینی پایبند بمانیم و خود را به زیور ایمان و تقوای الهی آراسته کنیم ، باید در هر شرایطی ایمانمان را حفظ کنیم و در عمل آنقدر مخلص و ثابت قدم باشیم که رفتار محبت آمیزمان بوی حسین(ع)‌ استشمام شود.

مهم‌تر از سیه پوشیدن و شعار دادن حرکت و قیام امام شهدا را پاس داشتن است. اسلام را در زندگی خود اجرا کردن است خط سرخ آل علی(ع) و سیره و سنت نبی مکرم اسلام را پیمودن است. غصه خوردن در مورد شریعتی که مورد دستخوش غتیرها قرار گرفته و از آن چیزی جز اسم و ادا و اطوار نمانده بیشتر می‌ارزد تا سینه چاک کردن و اشعار غلو آمیز سرودن و مویه کردن با آواز و زنجیر و قمه زدن و تعزیه بازی کردن ...

امام متقین در نهج البلاغه می‌فرماید: « چه بسا شب زنده‌دارانی که جز بیخوابی نصیبشان نشده از شب زنده‌داری و چه بسا روزه داری که از روزه‌داری جز گرسنگی هیچ عایدش نشده است.»15 و 16

 و اکنون ما جامعه شیعی که برای شیعه ماندن هزینه های گزافی همچون شهادت انبیا و مرسلین و ائمه طاهرین و اولیاالله و... را پرداختیم . چقدر به شریعت آنان پایبند بودیم؟ آیا بصیرت دینی را همواره خود کرده‌ایم و به عقل و خرد خود جهت خدائی داده‌ایم؟

اگر نباشد بصیرت دینی و فهم دینی و اخلاص عمل و محبت در رفتار که این همه عزاداری‌ها و ماتم سرائی‌ها باید تجدیدنظر شوند وگرنه جدا امام عصر (عج) در میان این همه علما و فقها و شیعیان و زنجیرزدن و سیاه‌پوشان تنهای تنهاست .


 

                            ضمیمه

دونگاه در عاشورا موجود است

  1-  نگاه سیاسی؛ حماسه (کلید واژه : قیام ، شهادت ) اسلام حماسی

  2-  نگاه عاطفی ؛ تراژدی (کلید واژه :‌مصرع ، مقتل ) اسلام مرثیه

 

  واژگان حماسه   -   واژگان تراژدی

 

 -  در ازای حسین هدف وسیله را توجیه نمی کند  

-   گریاندن مردم هدف حماسه عاشورا نیست

-   از امام حسین مقدس تر و کربلایی تر شدن آفت است

-  استفاده ابزاری از دین و حتی عاشورا تحریف آور است ، خرافات دین را تضعیف می کند و باعث سردی کانون دین می شود. سنت گراهای دین ستیز حساسیتی به خرافات ندارند و این بدعت را حسنه می دانند ، غالب عوام دلبسته خرافاتند و خرافات را باعث بازارگرمی و رواج دین می دانند ، غالب عوام دلبسته همان تحریفند. سبقت از پیشوایان دین مثل عقب افتادن از آنهاست افراط و تفریط هر دو گروه جاهلانه و تحریف آور است.

- بجز این که امام حسین(ع)در عاشورا نیز در تاریخ شهید شده است و پیام اصلی عاشورا (عدالت) ، فراموش گشته است ، پس در هر عاشورایی دو شهید موجود است و بر هر شهیدی نوحه ای واجب ، (جامعه سازی قرآنی.محمدرضا حکیمی صــ87)

- امام حسین از شخصیت های « دوبار مظلوم » و « باز شهید » در تاریخ است یک مظلومیتش این بود که او را کشتند و مظلومیت دیگرش این که هدفش را محو و مسخ کردند ، یک بار در عاشورا به او ظلم شد و بار دیگر در عاشوراها ظلم دیگر و دوباره این بود «هدف کشی» از قیام امام حسین شد ، نام آن حضرت بود اما هدفش مطرح نبود و یا مسخ شده بود ... 

-    نزاع امام حسین (ع) و یزید نزاع شیعه و سنی نبود ، نزاع کفر و دین بود ، بلکه نزاع عدل و ظلم

-   امام حسین(ع) نه فقط پیشوای شیعه که امام عامّه مسلمانان است و پیشوای همه آزادگان

-    امام حسین(ع) از شخصیت های «دوبار مظلوم»و «باز شهید» در تاریخ است 

-  ظلم دوباره این بود که « هدف کشی » از قیام امام حسین شد یک بار کالبد آن حضرت پایمال شد و بار دیگر هدفش ، دشمن جانی چنان کرد و دوست جاهل چنین.17

 

 مولانا:

 پس عزا بر خود کنید ای خفتگان       ز آنک بد مرگیست این خواب گران

 بر دل و دین خرابت نوحه کن      که نمی بیند جز این خاک کهن

  ور همی‌بیند ، چرا نبود دلیر      پشتدار و جانسپار و چشم سیر؟

 در رخت کواز می دین فرّخی؟         گر بدیدی بحر کو کفّ ‌سخی؟

انک جودید ، آب را نکند دریغ          خاصه آن کو دید آن دریا و میغ

                   (مثنوی ، قوام الدین خرمشاهی صـــ843)

 

 ملک الشعرای بهار خطاب به عزاداران امام نشناس:

   خادم شمر کنونی گشته ، وانگه ناله ها              با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون

 بر یزید زنده می گویند ، هر دم صد مجیز         پس شماتت بر یزید مرده ی دون می‌کنند

   پیش ایشان صد عبیدالله سرپا ، وین گروه            ناله از دست عبیدالله مدفون می‌کنند...    

(دیوان بهار صـــ263 / صـــ332)

 

مرحوم آیت الله کاشانی:

 «آقایانی که برای عزاداری گرد هم آمده‌اید ! آیا می‌دانید چرا حضرت حسین بن علی تن به شهادت داد. اینکه گفته می‌شود که فقط برای شفاعت امت خود بوده بی‌جاست. آن بزرگوار دشمن کسانی است که پشت پا به مقصد مقدسش می‌زنند و از هتک نوامیس اسلام خودداری ندارند. آیا بر روضه خوانی فواحش شهر اثری مترتب است؟ حسین می‌خواست بازار ظلم و تعدی را ، که رواج یافته بود از بین ببرد و مردم درس شهامت و فداکاری بدهد حسین می‌خواست به مردم بفهماند که نباید زیر بار ظلم وجود رفت و در راه احقاق حق باید دریغ نداشت. حسین برای جلوگیری از اوضاع و احوالی نظیر آنچه امروز ما داریم ، تن به شهادت داد اگر ما درس فداکاری را از حسین فرا گرفته بودیم گرفتار اوضاع غیر قابل تحمل امروزی نمی‌شدیم ... آقایان ! اگر شما در کربلا بودید و ناله ی حسین (ع) را می شنیدید آیا آماده ی همراهی با آمال و هدف (اهداف) می‌شدید یا خیر ؟

اگر واقعاً آماده‌ی کمک به حسین بوده‌اید ، پس چرا حالا. حاضر به متابعت از دین و روش مقدس او نیستید؟...»

                 (مکتوبات و سخنرانی های آیت اله کاشانی ج 1 صـــ21و26)

 

 « اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و جعلنا من انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه. »

 بار خدایا ما مسلمانان را در انسانیت‌مان ، آدم و موفق بگردان و شیعیان ما را از ظاهر پرستی و قشریگری مصون بدار.

منابع و پی نوشت‌ها

 

1) الحسن و الحسین سیّدشباب اهل الجنّه (بحار الانوار ج 43 صــ237) و ج 43 صــ303

2)ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه ( بحار ج23 صــ123 ) ( عیون اخبار الرضا ج1 صــ92 )

3)  ان الله شاء ان یراک قیلا ( بحار الانوار ج44 صــ238)

4)  لهوف ، سید بن طاووس صــ24

5)  زیارت عاشورا و آثار معجزه آنی آن – ناصر رستمی لاهیجانی صــ242

6)  انقلاب عاشورا – دکتر سید عطاء اله مهاجرانی صــ32

7)  لهوف صــ49

8)  درسی که حسین به انسان ها آموخت ، سید عبد الکریم هاشمی نژاد صــ396

9)  شهید جاوید : مرحوم آیه اله صالحی نجف آبادی صــ386و387

10)    بحارالانوار ج44 صــ381

11)    انقلاب عاشورا – سید عطاء مهاجرانی صــ169

12)    از عاشورای حسین تا عاشورای شیعه – محمد اسفندیاری

13)    قرآن کریم سوره صف آیه 8

14)    حماسه حسینی – شهید مطهری ج2 صــ110

15)    نهج البلاغه حکمت 145

16)    نهج الفصاحه حدیث 1648

17)    از عاشورای حسینی تا عاشورای شیعه – پشت جلد کتاب

 

                                                           حمیدرضا ابراهیم زاده 87/11/15 

کلیه حقوق برای مولف محفوظ است

 

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

همهمه

سه شنبه, ۲۰ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۲۷ ق.ظ

بحرطویل

بسم رب الشهداء والصدیقین

این  همهمه  از  نای  نوای ثقلین  است

یاد   از  دل خونین حسین  است

 قتیل  الودجین  است

ضیاء القمرین  است

 او  همانست که میگفت : اناالفضة وابن الذهبین است

و  همان  زاده  و ابن العلمین  است

  که  پریشان  شده  از  زلف  دوعین  است

بخداوند قسم نوای  نی  قین  است

 همو وارث  بدر و  احد  و جنگ حنین  است

پدرش  قائم صل القبلتین  است

بر  سر  نی  زبانش  چو  لسانٌ شفتین  است.

 غریب  است  و  قریب  است

حبیب  است  و  نماینده‌ ی رب  رقیب  است

دل  درمانده ما  را  چو  طبیب  است

مادرش  فاطمه  آن دخت  نجیب  است.

پدرش  حیدر  کرار علی  شاه  ولایت

که  کردند  بر و  جور  و  حسادت

به  محراب صلا داد  شهادت

و گفتش  که  رسیدم  به  سعادت

حسن  آن شبه پیمبر

همان زاده ی  کوثر

با حسین  بود  برادر

همان  حامی  حیدر  که مسموم جفا  شد

و  عباس  بجایش جوانمرد  وفا شد

ساقی  دشت  نی  و  کرب  و  بلا  شد

یدش  رفت  و  جدا  شد

سرش  وصف  صفا شد

چهره اش  ماه شب  و  ورد دل باد صبا  شد

هان  بدانید حسین  نور  نبی

صاحب علم  ازلی

زاده  زهرا  و  علی

کشته   تیغ دغل کار جلی

تشنه  و عطشان  به  بقا  رفت

سرش  با  الم  نی   به  سما ء رفت

بدنش  زیر  سم  اسب  جفا  رفت

و  مظلوم سر   احیای  من  و  ما  و  شما رفت  ....

 

سلام بر حسین وپسرش علی. سلام برفرزندان ویارانش.

 حمیدرضا ابراهیم زاده - بابلسر  1390/2/3
  • حمیدرضا ابراهیم زاده

انبیا وفتنه ی شیاطین

يكشنبه, ۱۸ شهریور ۱۳۹۷، ۱۱:۲۴ ق.ظ

لِّیَجْعَلَ مَا یُلْقِی الشَّیْطَانُ فِتْنَةً لِّلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْقَاسِیَةِ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِینَ لَفِی شِقَاقٍ بَعِیدٍ ﴿ حج: ٥٣﴾
هدف این بود که خداوند القای شیطان را آزمونی قرار دهد برای آنها که در دلهایشان بیماری است، و آنها که سنگ دلند؛ و ظالمان در عداوت شدید دور از حقّ قرار گرفته‌اند!

ماهیت جنَی شیطان از آتش است صراحتهای قرآنی را ببینید که می فرماید :

شیطان گفت:
خلقتنی من نار وخلقته من طین - ص76
و کان من الجن ففسق عن امر ربه - کهف 50
 
طبیعت آتش ؛ ذوب کردن و پختن. سوزاندن. گرم کردن. جذب و ساختن است.
طین و طینت بشر از خاک است.

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِینٍ لَّازِبٍ ﴿الصافات: ١١﴾
انسان از آب و گل درآمده بسان کوزه ای است که ساخته شده و کوزه ی بدون سفر به  کوره هرگز کوزه نیست. بلکه با هر نم و و ضربه ای  فرو می پاشد وخاک وخمیر می شود.
همه انبیا و رسل از جنس بشرند.
همه از خاک و در خاک شدند و می شوند.
فتنه ی شیطنت ابلیس  مهندسی خدا نبود. اما نمی تواند از مهندسی خدا خارج باشد.
مثل خط خطی کردن کودکی در صفحه سفید کاغذ است که هر چه خط خطی کند در داخل همان صفحه است. اگر شما ذهن خلاق و خیَالی داشته باشید می توانید از خط خطی های کودکانه اش شکلهای زیبایی درآورید.
این نظام خلاقانه ی شما دلیلی بر تعمد و جبر حرکتهای طفل نیست بلکه خلاقیت خود شماست که کودک را در مسیر تکامل خلاقیتش به تکامل می رساند.
شیطان هم از این خط خطی ها در صفحه ی تکامل بشر می کند.
حالا با عنادی که باتوجه به حس خودبرتری و حسادت و غروری که در خود دارد کارهایی را انجام می دهد.
اما اگر خلاقیت. جباریت. جمال و جلال خدا بر او و ما حاکم نبود ممکن بود این کوزه در این آتش از شدت داغی و گرما تغییر هویت دهد.

پناه بردن به خدا
توکل بر خدا یعنی اینکه ما صاحب و سرپرست داریم.

وعلی الله فلیتوکلوا  ان کنتم مومنین
حالا اگر این سرپرست را
باور دارید به او اتکا کنید.
وجود مقام یونس نبی هم همین  حالت را داشت
و هو مکظوم و مذموم  بودنش. 

فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ وَلَا تَکُن کَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَکْظُومٌ ﴿القلم: ٤٨﴾
لَّوْلَا أَن تَدَارَکَهُ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ ﴿القلم: ٤٩﴾ 
لنبذ بالعرا؟؛
طبیعی است که خشم. دلسردی.و...که از ایشان تراوش شد جزء برنامه ی رسالت او نبود.

پختگی یونس در شکم ماهی حاصل شد!
جناب ذالنون. در سوره نون والقلم ،آقای  یونس هستند.

در سوره انبیا ذکر یونسیه یک دریایی از معرفت است.
در فص حکمت و کلمه ی یونسیه این حکمت مهم است که یونس هم همراه با مردمانش پخته شد. اما از یونس توقع آن می رفت که باتوجه به رسالتش بردبار تر رفتارکند.

جناب ایوب و یعقوب ....هم ازا این کوره عبورکردند.
شیطان بیشترین آسیب را به ایوب زده است.
ایوب از بدنه ی مردم بود اما خداوند او را پخته تر از این می خواست وهمان  شد.
هیچ پیامبری از سختی و آزمایش مصون نبود.

همه ی این بازی هایی که شیطان برای انبیا درست می کرد در حقیت پناهندگی محض آنان به خدا را می رساند.

یحیی. مریم. مسیح و مصائبشان به همان اندازه ی مصائب یونس. یوسف. یعقوب. موسی و ابراهیم است.

وجود نازنین رسول خدا هم آسیب های فراوانی از شیاطین جنی وانسی دید.

همه پیامبران از طائفه وقوم  خود نگران و ناراحت و شاکی بودند.  و می توانیم بگوییم که احساس  ناگواری های شخصی وکالبدی شان موجب شد این بلاها سرشان آمد.

اما پیامبراسلام "رحمت للعالمین" بود
"حریص علیکم بالمومنین رئوف رحیم" بود  (توبه 128)
اینقدری که رسول اکرم  برای همنوعان و پیروانش دلسوز و دلرحم بود خداوند به او رحمت برای عالمیان لقب گذاشت.

طبعا آنچه که به پیامبر آسیب می رساند ناپختگی وخودسری های مردم زمانه اش نسبت به او بود.
پیامبری که همچون  دیگران در بازار راه می رفت. زن داشت. بچه داشت. می خندید. بیماری  ومرگ داشت

پیامبر آدمی بود مثل همه و از جنس همه  ، که فرمود:


وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْکُلُونَ الطَّعامَ وَ یَمْشُونَ فِی الْأَسْواقِ وَ جَعَلْنا بَعْضَکُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبِرُونَ وَ کانَ رَبُّکَ بَصِیراً « فرقان20».

پیرو جسم کالبدی  همه رسولان حق ،پیامبر اسلام نیز ازاین امرمستثنا نبود وبلکه به همین عواطف  بی اندازه نسبت به اهل ایمان  و هدایت دلخوشی هایش علاقمند بود.

.«لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ»:( توبه 128)

طبیعی است که درد دیگران به جانش آسیب می رساند....

خداوند روح همه پیامبران را شاد کند و دل پیامبر ماراازما خشنود گرداند. اللهم آمین
 
21 دی1394
حمیدرضاابراهیم زاده

تمامی حقوق مربوط به این اثر در انحصار مولف محفوظ است .

  • حمیدرضا ابراهیم زاده

ما ایرانیان وتناقضات پیشروی پیشرفت

شنبه, ۱۷ شهریور ۱۳۹۷، ۱۲:۱۴ ق.ظ

ما ایرانیان وتناقضات پیشروی پیشرفت

پرسش:

باسلام...

برای برون رفت از بحران فعلی چه باید کرد آیا مردم باید حکومت و دولت را تهدید به اخراج کنند یا باید آنها را تحمل کنند و ...؟ چرا اغلب مردم ما همراه با جو جبهه می گیرند و تحمل مقابله با معضلات زمان راندارند ؟

پاسخ:

دراینکه مردم ما هوشمندانه رفتار نمی کنند ؛ تردیدی نیست. مردم ما در رفتارهای فردی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی نه تنها هوشمندانه رفتارنکردند بلکه با توجه به غنای داشته ها و باورها بسیار ناشیانه رفتارکرده اند و حتی در درک مسائل اجتماعی و فهم باورها نیز بسیار نابالغ رفتار می کنند . علی رغم اینکه مدعی هوش بالا و زیرکی در رفتار نیز هستند .

متاسفانه رند اندیشی وگزاف اندیشی ایرانیان ریشه در توهم و بد تربیتی رسوب یافته در رفتارهایشان دارد .سیر سلطه ی حکومت ها نشان داده است که رفتار ایرانیان در همه مشارکتهای اجتماعی ، خود مدارانه و دیکتاتور محور وسالوس مسلک هستند با نخبگان بسیار بد رفتارند. و از ابتدای تاریخ تا کنون ایرانیان خود را مقلد و پیرو بلکه ریاکارانه جان برکف حکومتها قرار می داده اند و سلاطین را ظل الله میخواندند و... تا جاییکه اسکندر مقدونی و چنگیزخان مغول بجای انتقام از حکومت از مردم انتقام سختی گرفتند . و شالوده ی آموزش و تربیت رادر ایران ازهم می گسلاندند وبارها کتابسوزی کرده و نخبگان را به بدترین نحو معدوم ویا به اسارت گرفته و یا مزدور خود می ساختند.

علی رغم داشتن همه ی بسترهای توسعه در ایران وغنای باورها واسطوره ها،همچنان فقدان تربیت درست و فقرتوجه به درک توسعه ، ماایرانیان را افرادی کم بضاعت فکری وسالوس اجتماعی بار آورده و در تخریب بسترهای توسعه سخت کوش وپیرو قرارداده است. و مانند عقب مانده ها ومردمان فریب خوار و ریاکار وچاپلوس کاملا متوهمانه شعار خودبرتر بینی داده ایم .که یکی از بدترین محصول و مصداق این رفتار ناشیانه، تاذی نخبگان ومنتقدین،فرار هوشمندان و بدتر از همه درشرایط امروز پذیرش بحران های سیاسی و فرهنگی و اقتصادی و بی وجدانانه کاسبکاری کردن از تحریم و بحران .وبی رحمی های محیر العقول توسط خود مردم نسبت به یکدیگر و درنهایت راه برای عرض اندام فرصت طلبان ومنفعت جویان و دلواپس نمایان و رانت جویانی که مردم آنان را امنای خود برگزیده اند؛ گشوده شده است. به گمانم هرنوع شورش و دراز دستی به نوع حکومت و اداره ی جامعه محکوم به شکست است. زیرا شورش و انقلاب حتما باید در دل و فکر مردم رخ دهد که بیاموزند و رفتارگرا باشند و دست از شعارگرایی وتقلید و سالوس بردارند.فقط با فرهنگ و باور وچشم انداز ملی و مذهبی خود زندگی کنند و با درایت همگام با باورهایشان رفتار کنند. در غیر این صورت وضعیت معیشتی واجتماعی ایرانیان ازسومالی و اریتره و و نزوئلا هم بدتر خواهد شد. وازاین رو کشور ما امام زمان لازم ترین کشور دنیاست...تا نجات دهنده ای بیاید وغبار توهم و سراب و خواب زدگی را ازچشم و دل مردم بر دارد.

که فرمود:

بی تردید خدا هیچ قوم و تمدن وحکومتی را دگرگون نمی کند.تااینکه مردمانشان درخود دگرگونی بوجود بیاورند.1

پرسش:

شما هنوز هم فکر می کنید این دولت و حکومت و...صلاحیت سلطه بر مردم را دارد.؟

پاسخ:

اصلا ربطی به نوع حکومت ندارد.مشکل از بی توجهی مردم در نحوه ی مشارکتهای سیاسی واجتماعی است. نمایندگان شورا. نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، نمایندگان مردم در پارلمان . رییس جمهور و...همه مسئولین نظام به انتخاب مستقیم وغیر مستقیم مردم خدمتگزار ملت محسوب می شوند.

پس این بد سلیقگی از مردم است که خادم خود را رئیس می پندارند.چون ما مردم این فرصت را به رانت جویان و رندهای سیاسی و مسئولان خاین دادیم.علی رغم اینکه همه ی مسئولین ومدیران ویا خادمان ملت نیز از بدنه ی خود ما هستند و باید مطابق با ما دیده شوند.

مسئول یعنی پاسخگو. هیچ کس دراین نظام بر مردم فرمانفرما و مصیطر نیست2 . وما مردم باید مطالبه گر باشیم و هوشمندانه وهدفمند رفتار کنیم.نه اینکه تحمل هزینه های پیشرفت را نداشته باشیم و حتی بی قید وشرط خادم مان را به امان خدا بگذاریم. و نباید ستم های ناشی از تبعیض وفساد وبی تدبیری آنان را به جان بخریم !!! . که فرمود :خداوند هیچ پیمان حامیانه ایی با ستمکاران نبسته است...3 و نباید با مصلحت خواهی و منفعت طلبی،حامی ویاور زورگویان و خائنان باشیم .4

مردم باید همیشه در میدان باشند .نه تسلیم ارعاب وارهاب وتطمیع وتحریک اجنبی باشند نه از تهدید وتحریک یاوه سرایان داخلی بهراسند مدیران وخدمتگزاران مردم باید با صداقت بیشتری امانتدار مسئولیت هایشان باشند و در نظارت برامور بسیار قاطع وشفاف باشند و در شفاف سازی کارها و معضلات ومسائل و ارائه ی آن به مردم وبه ویژه نخبگان اهتمام ورزند و البته نخبگان نیز باید شجاعتش را داشته باشند که انتقاد کنند و پیشنهادات کارشناسانه بدهند و تشر بزنند و تشر بشنوند...

علاوه برآن ، بازگشت به باورهای ارزشمند وعمل به باورها و پرهیزاز شعارگرایی مفرط و تلاش برای عملگرایی چشم اندازها و تحمل کردن نقد یکدیگر. دوری از افراط و تفریط وگزاف اندیشی، استفاده ازهمه ی نیروها و سرمایه های اجتماعی برای تحقق آرمانهای ملی ، انسجام و همدلی و احترام متقابل ، دوری از دروغ و ریا و غفلت وتنبلی می تواند دل های ما را به هم نزدیک کند و ما را در پیروزی ها و پیشرفت هایی که حق مسلم ماست یاری کند.

وطن دوستی از ایمان و نیک باوری است.5 همه ما وظیفه داریم برای نکوداشت وارجمندی وپیشرفت میهن مان تلاش کنیم و با درایت در تعیین حسن سرنوشت خود کوشا باشیم  و با غفلت و دلسردی  و تعصب و تصلب  نردبان  رانت خواری و ستمکاری دیگران نباشیم6. و برای رسیدن به آرمانهای مان هزینه های سنگینی بپردازیم و از خود شکیبایی و پایداری  و راد مردی وغیرت نشان دهیم و با حفظ همدلی وانسجام برسرنوشت خویش مسلط شویم و آسایش وآرامش و تندرستی و نشاط را برای آینده ی ایران رقم بزنیم.

پرسش :

آیا اینکه مردم ما هوشمندانه رفتار نمی کنند بخاطر این نیست که رسانه ها ناشیانه برخورد می کنند و اطلاعات درست ، به موقع و هنجاری به مردم نمی دهند ؟ یا اینکه جای روشنفکران دلسوز ما در بدنه حکومتی بد جور خالی است ؟! و اون هم به دلیل یا بی تکلیفی توسط بدنه نظام یا بی ارزش شدن توسط سیاست مدران و کرسی داران بوده است که تصمیمی جزاغلب سکوت را چاره ندیدند ؟ !

در دقت و ابراز عنصر تربیت وآموزش برای درک و پذیرش پیشرفت متقارن و مطابق ومتوازن باباورهای ملی ومذهبی ما بسیار کم کاری شده است

چون تربیت وآموزش محور توسعه یافتگی است و رسانه یکی از ازدانشگاههایی است که مسئولیت آموزش همگانی مردم را بعهده دارد

آموزش برای فهم باورها و رسوب گذاری وعمل کردن باورها در همه ی نقاط زندگی ایرانیان . به عهده نهادهای آموزشی به ویژه رسانه ملی است که متاسفانه رسانه ملی جهت معکوس را درپیش گرفته است وبه میل افراد ومنفعت گروه خاص حرکت می کند.

فقدان مهندسی آموزش وتربیت درصدا وسیما از وی عامل تهدید علیه امنیت ملی ساخته است.

ای کاش ازمدیران صدا وسیما کسی حرف مارا می شنید ویا دراین گفتگو مشارکت می نمود.

در فصل دوازدهم قانون اساسی اصل 175 آمده است که خط ومشی وترتیب اداره سازمان ونظارت برآن را قانون معین می کند.

اما رادیو وتلوزیون در ایران پس از انقلاب اسلامی دچار دگرگونی هایی شد که به مرور از سمت و سوی  ملی گرایی به کژ راهه ی میلی گرایی مایل شد ومطابق با منافع   اتاق فکر گروهی خودگرا سیر حرکت تلوزیون و رادیو را به سمت مطالبات وتمنیات و منافع گروهی خاص کج کرد.

بیراهه ای که رادیو تلوزیون بااتاق فکر معلوم الحال صدا وسیما را از ملی بودن ساقط وبه سمت قانون ستیزی پیش برد. محتوم به ترکستان است.

گزارش وخبر هایی که اصلی ترین مطالبه مردم است ، دچارمهندسی پخش و گویش می شود اخبار بیات وبعضا به دور ازواقعیت که کم وبیش همه ی مردم ازآن مطلعند. ودیگر گزارش های فرمایشی وسازمان یافته و رونویسی شده از همان اتاق فکر و دیکته کردن آن به مردم و جامعه بدترین دشمن امنیت ملی محسوب می شود.

فیلم و نمایش ها ی سخیف و سریال های سخیف تر از آن بجای آنکه مردم را به سمت آموزه های ایرانی واسلامی هدایت کند از مردم ناباورانی تربیت می کند که وادارمی شوند برای ترمیم عواطف خود بعضا ازچاله به چاه مراجعه کنند.

تبلیغات وآگهی های مسخره ای که مردم را به اشرافی گری و تناقض دعوت می کند نیز بدترین دشنام به حقوق اساسی ملت وقانون کشور است

بنده اگر درجایگاه نماینده مجلس یا مدعی العموم بودم قطعا علیه رادیو تلوزیون بخاطر حرکت خزنده اش برای فرار از مسئولیت هایش و تخریب آسایش مردم ومخدوش کردن امنیت ملی اعلام جرم می کردم. 

به هرحال رادیو وتلوزیون بجای اینکه نقش دانشگاه و آموزشکده برای ساختن وترمیم اندیشه وباورهای مردمی را داشته باشد نقش نابارورکردن باورهای ملی ومذهبی را به شدت ایفا می کند .که درجوامع توسعه یافته به رادیو وتلوزیون دولتی هرگز چنین مجالی برای توهین به مردم داده نمی شود وازهرگوشه ی زاوایای پخش برنامه های دیجیتالی وکالاهای فرهنگی و اجتماعی انتظار آموزش حقوق شهروندی توقع می رود.

ومتاسفانه باید گفت؛ بایر کده ی رادیو و تلوزیون همچنان نیازمند شخم است.

منابع:

1-     إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّىٰ یُغَیِّروا ما بِأَنفُسِهِم وَإِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَومٍ سوءًا فَلا مَرَدَّ لَهُ / سوره رعد آیه 11

2-     لست علیهم بمصیطر / سوره غاشیه آیه 22

3-      لاینال عهدی الظالمین /سوره بقره آیه 124

4-     ولاتعاونوا علی الاثم والعدوان / سوره مائده آیه 2

5-     حب الوطن من الایمان / پیامبر اکرم. مستدرک سفینه البحار، ج 10، ص 375

6-    وَلَا تَرْکَنُوا إِلَى الَّذِینَ ظَلَمُوا / سوره هود آیه113

والی الله المصیر

 حمیدرضا ابراهیم زاده.

اول شهریور1397

* تمامی حقوق مربوط به   این اثر درانحصار مولف محفوظ می باشد
  • حمیدرضا ابراهیم زاده